برای خواندن متنی در باره بشقابهای پرنده لطفا به ادامه مطلب بروید


روزنامه ایران  

دوشنبه ۲۸ دى ۱۳۸۳ - ۶ ذیحجه ۱۴۲۵

Mon, Jan 17, 2005

 

جواددلیرى
طى ماههاى گذشته موجى خبرى در کشور به راه افتاد که اشیاى ناشناس پرنده در آسمان ایران دیده شده است . ظاهراً این شىء ناشناس در آسمان شهرهاى مختلف شمال کشور از مشکین شهر و اردبیل گرفته تا گنبد کاووس، تبریز، اراک، اشنویه، سنندج، گرگان و ... ظاهرمى شو د و بدین ترتیب داستان دنباله دار مشاهده بشقاب پرنده ها در کشور رونق مى گیرد. داستانى که با پیوستن مطبوعات به این جریان و طرح احتمال منشأ غیرزمینى این اشیاء ابعاد گسترده اى پیدا کرد و مرزهاى کشور را نیز درنوردید و نگرانى و شایعات مختلفى را در داخل و خارج کشور بروز داد .
به طورى که برخى از محافل از ارتباط این اشیا با فعالیتهاى هسته اى ایران سخن گفتند و برخى دیگر از تهدید احتمالى آنها ابراز نگرانى کردند . اما یک نکته قابل کتمان نیست که در بین گمانه زنى ها و احتمالات متعددى که از طریق مراجع مختلف مطرح شده، یک احتمال قطعیت بیشترى داشته و برخى از اعضاى انجمن هاى نجوم با قاطعیت از آن دفاع مى کنند که براساس آن جرم نورانى ناشناخته چیزى جز سیاره زهره نیست؛ هر چند که باور اینکه این جنجال گسترده چنین پاسخ ساده اى داشته باشد براى مردم و رسانه ها، کمى مشکل به نظر مى رسد.
داستان بشقابهاى پرنده
داستان بشقابهاى پرنده داستانى است که اگرچه به نظر مى رسد به دوران مدرن تعلق دارد اما به اعتقاد طرفداران وجود آنها از پیشینه اى بسیار غنى و قدیمى برخوردار است . اولین نشانه ها از اشیاى پرنده ناشناس که عمدتاً با ظاهرى همانند کلاه لبه دار ظهور مى کنند به دورانى باز مى گردد که هنوز انسان حتى تصورى از پرواز نیز در سر نداشت .
پوریا ناظمى، از نویسندگان ماهنامه نجوم درباره تاریخچه چند هزار ساله ادعاهاى رویت بشقاب پرنده ها مى گوید: شاید یکى از نخستین مدارک ثبت شده از چنین تصوراتى به حدود
۱۲هزار سال پیش باز مى گردد، زمانى که قطعه سنگى تراش خورده در نپال یافت شد و برروى آن علایمى از موجودات شبیه به انسان و همین طور نقشى از یک ستاره در مرکز دیسک نقش شده بود. در قرنهاى بعدى این نقشها تکامل بیشترى یافت و همزمان رد آنها را مى شد در متون کهن جست وجو کرد مثل حماسه جاودانه هندى «مهابهاراتا» و «رامایانا» که در آن از نبرد پهلوانان نیمه آسمانى هند سخن به میان آمده است. همزمان ارابه آتشین آپولون در یونان باستان و زورق اوزیریس در مصر کهن چنین نشانه هایى را در خود دارند. حتى سرنخ چنین مشاهداتى را مى توان در بخش مکاشفات عهد عتیق کتاب مقدس جست وجو کرد. شاید یکى از برجسته ترین آنها روایت هزقیل نبى از مشاهده پیکهاى آسمانى است که در کنار فرات فرود آمدند و با او سخن گفتند. هزقیل در روایت این مشاهده نه تنها به توصیف دقیق ابزار پرنده این راویان مى پردازد که با دقتى خاص از لباس آنها سخن مى گوید لباسى که تطابق عجیبى با لباسهاى فضایى روزگار ما دارنداما در دوران معاصر نیز این گزارشها پایان نیافت. در آثار هنرى باقى مانده از قرون وسطى نیز این داستان ادامه داشت که البته شاید بتوان حضور این اشیا در این آثار را بازتابى از روایتهاى کهن تر این ماجرا دانست. به عنوان مثال Domenico Ghirlandaio (۱۴۹۴-۱۴۴۹) در نقاشى معروف خود به نام The Madonna Giovannino with Saint که شهرتى جهانى دارد تصویرى از کودکى مسیح را تصویر کرده و برفراز سر مریم مقدس مى توان نشانه اى از یک بشقاب پرنده دید.
بشقابهاى پرنده در ایران
در گذشته تاریخى ایران نیز مواردى که بتوان آنها را به حضور موجودات ناشناخته فضایى در زمین ارتباط داد کم تعداد نیستند. بسیارى از افرادى که با هدف جست وجوى نشانه هایى از حیات فرازمینى و ملاقاتهاى گذشته آنان با زمینیان دارند، مى توانند از متن حماسه هاى کهن ایرانى و نقوش باستانى مواردى را استخراج کنند . اما در دوره جدید که موج رؤیت بشقابهاى پرنده به اوج رسید نام ایران نیز در بین کشورهایى قرارگرفت که نه تنها تعداد قابل توجهى گزارش از آن مخابره مى شد بلکه تعدادى از گزارشهاى مهم از نظر طرفداران وجود بشقابهاى پرنده در ایران رخ داده بود . ناظمى مى گوید : «دراین باره یکى از گزارشها اهمیت بیشترى دارد . پرونده شىء ناشناس پرنده تهران که در بامداد روز
۱۹سپتامبر سال ۱۹۷۶دیده شد. بر اساس گزارشى از این ماجرا که در ۳۱اگوست ۱۹۷۷منتشر شد، ساعت ۱۲/۳۰نیمه شب ۱۹سپتامبر تلفنهایى از منطقه شمیرانات به نیروى هوایى ارتش ایران زده مى شود و طى آن گزارش رؤیت یک شىء پرنده ناشناس در افق شمالى گزارش مى شود. دقایقى بعد برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران حضور این جرم را در رادار خود تأیید مى کند و بلافاصله یک فروند هواپیماى شکارى F4 به تعقیب آن برمى خیزد. با نزدیک شدن هواپیما به این جرم سیستم رادیویى هواپیما از کار مى افتد و جنگنده دوم F4 به هوا بر مى خیزد اما او نیز نمى تواند على رغم مانورهاى پیچیده پروازى به او نزدیک شود .در پایان تعداد این اشیا از یک مورد به سه مورد افزایش یافته و سپس ناپدید مى شوند.اما بهار بشقابهاى پرنده در ایران سالها بعد ازاین تاریخ فرا رسید. شاید انتشار گزارشهایى پراکنده در این زمینه ادامه داشت و داستان در پاییز ۱۳۶۹به اوج رسید زمانى که دکتر داریوش ادیب کتابى با نام اسرار بشقابهاى پرنده را ترجمه و منتشر کرد . نویسنده این کتاب ضمن یادآورى خاطره اى از ملاقات با پسرى که مدعى دیدار با بشقابهاى پرنده در پارک جنگلى عباس آباد تهران بود، تصاویرى را که وى از بشقابهاى پرنده در تهران گرفته بود منتشر مى ساخت . تصاویرى که گفته شد در ماهنامه بشقابهاى پرنده ( که در آمریکا منتشر مى شود ) نیز منتشر شده است. این تصاویر در برخى از موارد از تصاویر بشقابهاى پرنده مکزیکو سیتى نیز واضح تر بودند.
داستان بشقابهاى پرنده در ایران براى چندین سال دوران آرامى را سپرى کرد تا اینکه از دو سال گذشته و با مشاهده اشیاى نورانى در برخى شهرها بار دیگر داستان ازنوآغاز شده است . نخستین گزارشها از مرزن آباد و سپس بابل و مشکین شهر آغاز شد جایى که گوى هاى نورانى مى توانست علاوه بر اینکه موجب وحشت اهالى شود حتى خسارات زیادى به جاى گذارد. این پدیده که همزمان در برخى از کشورهاى جهان هم رؤیت شد به سرعت مورد بررسى قرار گرفت و نتیجه به زودى مشخص شد. آذرگویهاى گلوله اى که پدیده جوى نادر اما شناخته شده است و البته در مورد بابل گونه اى از تخلیه انرژى ژئو فیزیکى علت اصلى حادثه اعلام شد اما مشکین شهر نه تنها پایان داستان آذرخشهاى گلوله اى را رقم زد بلکه آغاز فصل جدید بشقابهاى پرنده نیز از همانجا آغاز شد. اوایل سال جارى ، خبرگزاریها خبر مشاهده شىء ناشناس نورانى را در آسمان مشکین شهر و اردبیل دادند. بلافاصله صدا و سیما تصاویرى که توسط یک دوربین آماتورى از این اجرام تهیه شده بود منتشر ساخت و بدین ترتیب موج جدید آغاز شد .
میهمانان ناشناس شبهاى آسمان ایران
درباره ماهیت اجرام آسمانى تئورى هاى مختلفى بیان شده است . این اجرام را به دلیل نامشخص بودن منشأ آنها یوفو (
UFO) نامگذارى کرده اند که به معناى اشیاى ناشناس پرنده است و در زبان فارسى نیز «اشناپ» نامیده مى شوند. در مورد ماهیت این اجرام، مسعود عتیقى، مدیرانجمن نجوم آماتورى ایران مى گوید : تاکنون در منظومه شمسى شکل خاصى از حیات مشاهده نشده است، یا حداقل احتمال وجود حیات هوشمند با قدرت تکنولوژیک بالا در منظومه اى که حدود ۱۳میلیارد کیلومتر پهنا دارد، تأیید نشده است. نزدیکترین ستاره به منظومه شمسى نیز حدود۴۰ تریلیون کیلومتر (تقریباً ۳/۹ سال نورى) از زمین فاصله دارد و با این ابعاد بسیار دور از ذهن است که تصور کنیم موجود هوشمندى از آن سوى جهان، چنین فاصله اى را طى کرده و روى آسمان چرخى زده و به سیاره خود برگردد. از این پدیده در منابع خارجى به عنوان UFO یاد مى شود که به مفهوم هر شىء پرنده است که براى ناظر زمینى ناشناخته است . یوفو ممکن است یک ماهواره یا هواپیماى پیشرفته یا هر شىء ناشناخته با منشأ زمینى یا غیرزمینى باشد. در وبلاگ نجوم نقل شده است :«رونالد ریگان، رئیس جمهور اسبق ایالات متحده (زمانى که فرماندار یکى از ایالات آمریکا بوده است) یک شب که از پنجره اتاق کار خود نگاهى به بیرون انداخت، نور خیره کننده اى را دید که او را مستقیماً زیر نظر گرفته بود. بلافاصله جلسه شوراى عالى امنیت ملى تشکیل شد و دستور بررسى پدیده صادر شد. او فکر مى کرد توسط هواپیماهاى جاسوسى روسیه زیر نظر گرفته شده است. غافل از اینکه به زهره مى نگرد. در جریان جنگ جهانى دوم نیز بارها خلبانهاى نیروى هوایى آمریکا در بازگشت از ژاپن به روى زهره آتش گشودند.» از سوى دیگر،اخترشناسان ایرانى و مراجع علمى مشاهده اشیاى ناشناس پرنده را به پدیده هایى همچون وضعیت ویژه رؤیت سیاره زهره و خطاى دید ناشى از عکسبردارى از ستارگان با دوربینهاى کوچک دستى و عواملى از این قبیل نسبت داده اند.کارشناسان معتقدند: در نودوپنج درصد موارد مى توان به عامل رؤیت اشیاى پرنده ناشناس پى برد و از صدها مورد مشاهده این اشیا که همه ساله در جهان گزارش مى شود اغلب آنها قابل توضیحند اما موارد زیادى نیز هستند که هیچ توضیحى براى آنها نمى توان ارائه کرد و تئوریهاى گوناگونى در موردشان مطرح مى شود.
از جمله این تئوریها این است که این اشیا حاصل پدیده هایى در طبیعتند که دانش بشرى هنوز به آنهاپى نبرده است.
بررسى ماهیت اشیاى ناشناس در نهادهاى نظامى
براى رفع نگرانى هاو جلوگیرى از وقوع مسائل ضد امنیتى، مسؤولان نظامى هم اخبار اجرام ناشناس آسمانى را دنبال و پیگیرى مى کنند . امیر سرتیپ دوم موسوى ، معاونت عملیات نیروى هوایى ارتش جمهورى اسلامى ایران مى گوید : بررسى پدیده هاى موسوم به
UFO ها از سالها قبل در ارتش ادامه داشته است. وى با بى خطردانستن آنها براى فضاى هوایى ایران به دلیل ارتفاع بالایشان ، تأکیدمى کند که نیروى هوایى به بررسى این موضوع ادامه خواهد داد. امیر سرتیپ دوم موسوى مى گوید : اشیاى پرنده ناشناس گزارش شده که در رادارهاى نیروى هوایى ثبت نشده اند، در ارتفاعى قرار دارند که تهدیدى براى فضاى کشور تلقى نمى شوند. وى اضافه مى کند : مسأله اشیاى پرنده ناشناس، پدیده جدیدى نیست و در سالهاى قبل هم در داخل و خارج کشور گزارشات متعددى در این زمینه منتشر شده است. وى با تأکید بر اینکه نیروى هوایى به عنوان مسؤول امنیت فضاى کشور، از گذشته مسأله یوفوها را با جدیت پیگیرى کرده است، اظهار داشت: با اینکه این اشیا به دلیل ارتفاع بالا و قرار نداشتن در برد رادارهاى نیروى هوایى، تهدیدى براى آسمان کشور تلقى نشده و امکان اقدام تاکتیکى علیه آنها نیز وجود ندارد، ولى نیروى هوایى، تمام این اشیاى ناشناخته را ارزیابى کرده و کلیه گزارشات و اخبار مربوط به مشاهده یوفوها را ثبت و بررسى مى کند.
امیر موسوى با اذعان به دشوارى تخمین فاصله این اشیاء از زمین خاطرنشان مى کند : مسأله قرار داشتن یوفوها در ارتفاع بسیار بالا بر اساس تجربه به دست آمده است، به طورى که خلبانهایى که پس از مشاهده این اشیاى ناشناس به سمت آنها پرواز کرده اند، این بعد ارتفاع را کاملاً احساس کرده اند.
معاون عملیات نیروى هوایى ارتش جمهورى اسلامى در پایان با ابراز اطمینان نسبت به بى خطر و بى اثر بودن یوفوهاى مشاهده شده در آسمان شهرهاى شمالى کشور، بر آمادگى کامل نیروى هوایى در دفع هرگونه تحرک هوایى خصمانه در فضاى کشور تأکید کرد.
یک مقام مسؤول در ارتش نیز در باره احتمال پرواز هواپیما هاى جاسوسى مى گوید : این احتمال که اشیاى ناشناس پرنده ممکن است ابزارهاى جاسوسى و شناسایى باشند به طور کلى قابل رد کردن نیست و من اعتقاد دارم برخى مواردى که تاکنون درباره رؤیت اشیاى پرنده ناشناس گزارش شده، در واقع مربوط به پروازهاى جاسوسى و شناسایى بوده است اما نمى توان بخش عمده گزارشهاى پى درپى رؤیت چنین اشیایى در ایران که ما از آن به عنوان«موج» رؤیت اشیاى ناشناس پرنده در کشور تعبیر مى کنیم صرفاً به ابزارهاى جاسوسى مربوط دانست.یک مقام مسؤول نظامى نیز در این باره مى گوید: ظاهر شدن اشیاى ناشناس بر صفحه رادار امر شایعى است و براى همه آنها توضیحى وجود ندارد.مثلاً در بریتانیا به طور متوسط سالیانه بیست مورد پیش مى آید که خلبانهاى هواپیماهاى غیرنظامى از رؤیت اشیاى عجیبى در آسمان خبر مى دهند و در برخى از این موارد رادارهاى زمینى نیز آنها را نشان مى دهد.در مورد تلسکوپها هم همین طور است، در دیگر جاهاى جهان تلسکوپها هم اشیاى پرنده ناشناس را نشان داده اند اما تعداد این موارد خیلى کم است.
به هر حال پاسخ به این پرسش که آیا حل شدن معماى اشیاى پرنده بهار
۸۳ایران به معنى بسته شدن کامل این پرونده در ایران و جهان خواهد بود . قطعاً خیر خواهد بود. تا زمانى که مسائل را از دریچه مربوط به آن بررسى نکنیم همواره احتمال رخ دادن موارد مشکوک اینگونه اى وجود دارد اگر ندانیم در اسطوره شناسى کهن نقش دایره در حال پرواز سمبلى باستانى است که گاهى خود را در شکل ماندالاى هندى و بودایى نمایان مى سازد و گاهى به شکل محوطه معابد کهن، نخواهیم توانست توجیه شىء پرنده نقش برجسته هاى کهن را درست درک کنیم .

 

 

 

 

 

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

قریب به اتفاق مشاهداتی که پیرامون دیدن اجرام ناشناخته در نیم قرن گذشته ارائه شده ناشی از عدم آگاهی از اجرام آسمانی و یا پرندگان ساخته دست بشر بوده و توضیحات منطقی برای آن گزارش شده‌است.

در عین حال هنوز هم مواردی وجود دارد که تا کنون توضیح دقیق پیرامون آن ارائه نشده‌است. یکی از این موارد مشاهده اشیای پرنده ناشناخته در آسمان تهران و برخورد هواپیماهای نیروی هوایی با آنان است که در سال ۱۳۵۵ روی داد. این گزارش از آنجا که توسط مردم عادی ارائه نشده و برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران و خلبانان نیروی هوایی آنرا ارائه کرده‌اند از قوت بالایی برخورد دار است.

شب ۲۸ شهریور ۱۳۵۵ تماسهای مردم با نیروی هوایی ارتش خبر از روئیت شیی پرونده در افق شمالی تهران در منطقه شمیرانات داد. پس از تایید این گزارشات توسط برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران، از پایگاه هوایی شاهرخی(نوژه) دو فانتوم عازم تهران می‌شوند. خلبان هواپیمای اول پس از نزدیک شدن به شی متوجه از کار افتادن آلات دقیق و وسایل ارتباط رادیویی هواپیما شده و به پایگاه باز می‌گردند. اما خلبان هواپیمای دوم تلاش می‌کند به شی ناشناخته نزدیک شده و آنرا مشاهده کند. وی می‌گوید:«حرکت‌های خیلی سریع می‌کرد و با سرعت بالا جابجا می‌شد. از خود چهار نور ساطع می‌کرد. از قسمت بالای آن نوری قرمز و چشمک زن، در پایین نوری نارنجی رنگ و در طرفین نوری آبی رنگ ساطع می‌شد. این نورها به قدری شدید بودند که امکان دیدن بدنه این شی وجود نداشت.»

پس از نزدیک تر شدن، جسم نورانی کوچکی از آن جدا و به هواپیما نزدیک می‌شوند. خلبان تصور می‌کند که موشک به سمت وی شلیک کرده‌است: «من فکر کردم موشکی به سمت من شلیک شده و سعی کردم با موشک حرارتی آن را هدف قرار دهم. ولی وقتی موشکم را انتخاب کردم، متوجه از کار افتادن آلات دقیق و خاموش شدن همه چراغ‌ها بر روی صفحه مقابلم شدم. در آن لحظه آلات دقیق شروع به نوسان کردند و ارتباط رادیویی هم از کار افتاد.»[۱]

با دور شده هواپیما، حسم نورانی هم از تعقیب آنان صرف نظر می‌کند. تعقیب و گزیر در اسمان تهران ادامه میابد. خلبان روئیت چند جسم نورانی دیگر را در بالای سر خود و سایر نقاط تهران گزارش کرده‌است. که هر بار همانند مورد اول با نزدیک شدن به آن ، ارتباطات رادیوی هواپیما از کار می‌افتد.

یک ماهوار نظامی آمریکا نیز اجسام نورانی را بر فراز تهران رصد کرده‌است.[۲]

 

 

شرح رخدادی واقعی از تعقیب بشقاب پرنده در آسمان تهران در سال 1355 شمسی

نیمه شب بیست و هشتم شهریور
۱۳۵۵ برای کارکنان برج مراقبت فرودگاه مهرآباد شبی معمولی و خسته کننده بود تا این که تماس های مکرر ساکنان مناطق شمالی تهران آنها را متوجه حضور شی پرنده ناشناسی برفراز شمیران کرد.

لحظاتی بعد دو فروند جنگنده اف-
۴ پایگاه هوایی شاهرخی (نوژه) در همدان را به سمت تهران ترک می کنند تا درباره پرواز این شی ناشناس تحقیق کنند.

فردای آن روز روزنامه های پایتخت در گزارش مختصری از حضور اشیای پرنده ناشناس برفراز تهران و تلاش "ستوان جیم" برای تعقیب آنها خبر دادند.

سی و یک سال پس از این حادثه، سرتیپ دوم خلبان پرویز جعفری که روزنامه ها از او به دلایل امنیتی با نام مستعار "ستوان جیم" نام برده بودند، از تهران به واشنگتن سفر کرده تا به همراه تعدادی از مسوولان رسمی و افسران نظامی نه کشور جهان از دولت آمریکا بخواهد با انتشار اسناد طبقه بندی شده بررسی های خود درباره اشیای پرنده ناشناس به تحقیقات بین المللی در این باره کمک کند.

این گروه که علاوه بر آقای جعفری شامل فرماندار سابق ایالت آریزونا، مدیر سابق اداره اشیای پرنده ناشناس وزارت دفاع بریتانیا و تعدادی از خلبانان آمریکایی و غیرآمریکایی است، هفته گذشته در یک کنفرانس مطبوعاتی در واشنگتن از دولت آمریکا به خاطر کنار گذاستن طرح تحقیقاتی "کتاب آبی" در دهه
۶۰ میلادی انتقاد کرد.

این در حالی است که در هفته های گذشته با مطرح شدن موضوع مشاهده اشیای پرنده ناشناس به وسیله جیمی کارتر از روسای جمهور سابق آمریکا و دنیس کوسینیچ از داوطلبان نامزدی حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری این کشور، این موضوع دوباره مورد توجه رسانه های این کشور قرار گرفته است.

"هواپیمایم از کار افتاد"

پرویز جعفری (ستوان جیم) که در زمان حادثه با درجه سرگردی فرماندهی دو فانتوم اعزامی از پایگاه شاهرخی را بر عهده داشت، در گفتگو با بی بی سی فارسی در واشنگتن، خاطرات خود از وقایع شب بیست و هشتم شهریور
۱۳۵۵ را بازگو کرد.

به گفته سرتیپ جعفری، پس از تماس مسوول برج مراقبت مهرآباد با تیمسار یوسفی، فرمانده کشیک نیروی هوایی، دو فانتوم این نیرو از همدان روانه تهران می شوند.

سرنشینان جنگنده اول پس از نزدیک شدن به شی پرنده ناشناس برفراز تهران متوجه از کار افتادن آلات دقیق و وسایل ارتباط رادیویی خود می شوند و مجبور به برگشت به پایگاه شاهرخی می شوند.


موجودات فضایی؟
"(شی ناشناس) حرکت های خیلی سریع می کرد و با سرعت بالا جابجا می شد. از خود چهار نور ساطع می کرد. از قسمت بالای آن نوری قرمز و چشمک زن، در پایین نوری نارنجی رنگ و در طرفین نوری آبی رنگ ساطع می شد. این نورها به قدری شدید بودند که امکان دیدن بدنه این شی وجود نداشت"

سرتیپ جعفری

در این حال، آقای جعفری که به همراه سروان دمیریان، خلبان دوم خود به فاصله ده دقیقه پس از هواپیمای اول پایگاه را ترک کرده بود، سعی می کند با نزدیک شدن به شی ناشناس، با چشم و به وسیله رادار آن را ارزیابی کند.

آقای جعفری مشاهدات خود از این شی را این طور بیان می کند: "حرکت های خیلی سریع می کرد و با سرعت بالا جابجا می شد. از خود چهار نور ساطع می کرد. از قسمت بالای آن نوری قرمز و چشمک زن، در پایین نوری نارنجی رنگ و در طرفین نوری آبی رنگ ساطع می شد. این نورها به قدری شدید بودند که امکان دیدن بدنه این شی وجود نداشت."

با نزدیک شدن جنگنده اف-
۴ به فاصله ۴۰ کیلومتری شی پرنده ناشناس که به سمت بیابان های جنوب تهران در حال حرکت بود، جسم نورانی کوچکی از آن جدا می شود و به سمت هواپیمای ایرانی حرکت می کند.

سرتیپ جعفری در این باره می گوید: "من فکر کردم موشکی به سمت من شلیک شده و سعی کردم با موشک حرارتی آن را هدف قرار دهم. ولی وقتی موشکم را انتخاب کردم، متوجه از کار افتادن آلات دقیق و خاموش شدن همه چراغ ها بر روی صفحه مقابلم شدم. در آن لحظه آلات دقیق شروع به نوسان کردند و ارتباط رادیویی هم از کار افتاد."

آقای جعفری درباره احساس خود در آن لحظه می گوید: "هم حس کنجکاوی داشتم و هم این که با گذشت زمان وحشت برم داشت."

با ادامه حرکت جسم نورانی به طرف جنگنده اف-
۴، آقای جعفری تصمیم می گیرد در صورت نزدیک تر شدن آن، به بیرون بپرد ولی با فاصله گرفتن هواپیما از شی پرنده ناشناس اصلی، جسم نورانی به سوی سفینه اصلی بر می گردد.

در این حال، به گفته آقای جعفری به او دستور فرود در تهران داده می شود و همزمان جسم نورانی دیگری از شی ناشناس جدا می شود و با سرعت بالا به دور جت اف-
۴ حرکت می کند.

تعقیب و گریز برفراز تهران

پرویز جعفری می گوید هنگام پرواز به سمت مهرآباد،ناگهان متوجه حرکت یک شی ناشناس دیگر از شمال تهران به سوی خود می شود.

" یک چیزی از ارتفاع خیلی پایین از بالای سر من رد شد. این یکی خط کش مانند بود و مانند شی ناشناس اول گرد نبود."

پرویز جعفری هنگام فرود متوجه حرکت جسم نورانی دیگری از شی پرنده ناشناس اصلی به سمت زمین در منطقه کهریزک می شود و با گزارش این موضوع بار دیگر ماموریت پیدا می کند به سمت آن حرکت کند.

با نزدیک شدن مجدد جت اف-
۴ به شی پرنده ناشناس، آلات دقیق و رادار آن بار دیگر از کار می افتد و در نهایت مجبور به بازگشت به فرودگاه مهرآباد می شود.

آقای جعفری با اشاره به وقایع آن شب می گوید علاوه بر مسوولان ایرانی، آمریکایی ها هم به این موضوع کنجکاوی نشان دادند و اسناد خود درباره آن را تا سال ها به حالت طبقه بندی شده نگهداری می کردند.

به گفته سرتیپ جعفری، اسنادی که به تازگی منتشر شده نشان می دهد یکی از ماهواره های نظامی آمریکا پرواز شی پرنده ناشناس برفراز تهران را ردگیری کرده بود.

پس از فرود هواپیمای آقای جعفری در تهران، او به همراه سروان دمیریان و دو خلبان اف-
۴ دیگر مورد آزمایش پزشکی قرار گرفتند و هواپیماهای آنها از نظر آلودگی رادیواکتیوی بررسی شد.

به گفته آقای جعفری، آزمایش های پزشکی به طور متناوب برای ماه ها ادامه داشت و هیچ مورد غیرطبیعی در بدن او و سایر خلبانان مشاهده نشد.

پرویز جعفری پس از این حادثه به خدمت در نیروی هوایی ایران ادامه می دهد و در سال
۱۳۶۸ با درجه سرتیپ دومی بازنشست می شود.

سروان دمیریان در جریان جنگ هشت ساله کشته شد.

 

 

 

یک افشا گری

 

 

وزات دفاع انگلیس پرونده‌های مربوط به مشاهده "اشیای ناشناس پرنده" یا "یوفو‌ها" UFO را که سابقه آنها به دهه 1970 بازمی‌گردد، منتشر کرده است.

به گزارش خبرگزاری‌ها وزارت دفاع انگلیس چهارشنبه 14 مه (25 اردیبهشت) این پرونده‌ها را به عنوان بخشی از یک طرح چهارساله برای انتقال همه اسناد مربوط به یوفوها به بایگانی‌های‌ ملی این کشور انجام داده است تا افراد علاقمند بتوانند به آنها دسترسی داشته باشند.

این اسناد شامل صدها گزارش پلیس از اظهارات شاهدانی از شمال تا جنوب انگلیس است که نورها و اشیای عجیب در آسمان دیده‌اند.

پرونده‌هایی که در این مرحله علنی شده‌اند سال‌هایی 1978 تا 1987 را در برمی‌گیرند. بقیه این اسناد که مربوط به دهه 1950 و سال‌های اخیر می‌شوند، بعدا منتشر خواهند شد.

این پرونده‌‌ها که در حال حاضر در صفحه مربوط به یوفو در وب‌سایت بایگانی‌های ملی قرار داده شده‌اند، از گزارش‌های عجیب و غریب تا موارد اسرارآمیز و غیرقابل‌توضیح را دربرمی‌گیرند.

در یکی از این موارد مرد سالمندی مدعی شده بود که موجودات بیگانه فضایی که کاملا سبزپوش بودند او را با سفینه‌شان به گردش برده‌اند و نهایتا به خاطر سنش از دزیدن او منصرف شده‌اند.

اما گزارش‌های معتبرتری هم در میان این اسناد وجود دارد. از جمله گزارش ماموران یک برج مراقبت در فرودگاهی در ساحل شرقی انگلیس در ساعت 4 بعدازظهر 19 آوریل 1984 در مورد یک پدیده هوایی غیرمعمول.

با اینکه این ماموران آدم‌های حرفه‌ای باتجربه و آرامی بودند؛ اما آنها آنقدر نگران از دست دادن شغل‌های‌شان بودند که تقاضا کردند که نام‌های‌شان از گزارش رسمی حذف شود.

آنها می‌دانستند که هیچکس ادعای آنها در این باره باور نخواهد کرد که یک شیء پرنده ناشناس در فرودگاهی در شرق انگلیس که آنها وظیفه نظارت بر آن را به عهده داشتند، مدتی کوتاه به زمین نشسته است، سپس با سرعت فراوان دوباره به پرواز درآمده است.

این افراد که بیش از 8 سال تجربه کاری داشتند، توصیف کرده‌اند که چگونه در حال راهنمایی هواپیماهای کوچک برای فرود بر روی باند شماره 22 بوده‌اند که یک شیء با نور درخشان برخوردند که که بدون اجازه به یک باند دیگر نزدیک می‌شد.

به گفته یکی از ماموران برج مراقبت این شیء با سرعت زیاد نزدیک شده بود، تماس مختصری با باند شماره 27 برقرار کرده و بعد با سرعتی فوق‌‌العاده با زاویه تقریبا عمودی دور شده بود.

این واقعه یکی از معدود مواردی است که توضیح‌داده نشده باقی ماند.

این پرونده‌ها نشان می‌دهد که شاهدان انواعی از نورهای نارنجی، قرمز، سفید و سبز به اشکال مختلف لوزی، مربع یا میله‌اس شکل را به پلیس انگلیس گزارش کرده‌اند که یک پرسشنامه 16 سوالی استاندارد برای موارد مشاهد اشیای پرنده ناشناس دارد.

کارشناسان می‌گویند اغلب موارد گزارش اشیای ناشناس پرنده به چراغ‌های هواپیماها، ستاره‌ها و سیاره‌های درخشان، ماهواره‌ها، شهابسنگ‌ها، سفینه‌های فضایی و مانند اینها مربوط می شود و قابل توضیح هستند.

به گفته کارشناسان این پرونده‌ها بیانگر رویکرد عملگرایانه وزارت دفاع انگلیس به گزارش‌ها در مورد یوفوها است.

از دیدگاه دولت انگلیس این یوفوها تنها به این علت ارزش بررسی داشتند. که ممکن بود تهدیدی برای امنیت ملی باشند و هنگامی که مشخص می‌شد که آنها هواپیماهای دشمن نیستند، دیگر کسی به دنبال کردن قضیه علاقه‌ای نشان نمی‌داد