متن زیر ترجمه خطابه‌ای است که در تیزر تبلیغاتی مراسم ترحیم جاسمین احمد یکی از اعضای «شورای ملی خانواده» در سنگاپور ایراد شد. جالب است بدانید که فیلم Good Will Hunting به کارگردانی «گاس ون‌سنت» از این خطابه الهام گرفته و اقتباسی از آن را در دیالوگ‌های تاثیرگذار «رابین ویلیامز» گنجانده است. این فیلم توانست اسکار سال 1997 را بگیرد.
 
نمی‌خوام از شوهر مرحومم تعریف و تمجید کنم... حداقل امروز جاش نیست... اصلا نمی‌خوام بگم چقدر آدم خوبی بود، چون بعضیی‌ها به اندازه کافی اینجا درموردش حرف زده‌اند. در عوض می‌خوام حرف‌هایی بزنم که ممکنه باعث ناراحتی و رنجش شما بشه. گوستاو! می‌خوام راجبه اتفاقاتی که موقع خواب می‌افتاد بگم...
تا حالا شده واسه روشن کردن موتور ماشینتون صبح‌ها مشکل داشته باشید؟! ...خ خ خ خ خ خ ...صدای خروپف دیوید دقیقا همین شکلی بود...اما صبر کنید...هنوز تموم نشده...باد معده هم به این صدا اضافه کنین...بعضی شب‌ها انقدر باد معده‌اش رو با زور و با صدا بیرون می‌داد که حتی خودش هم از خواب بیدار می‌شد و می‌پرسید چی بود؟! منم می‌گفتم هیچی عزیزم! سگمون بود، تو بگیر بخواب. ممکنه این حرفا براتون خیلی خنده‌دار باشه، اما دیوید هرچی به مرگش نزدیک می‌شد، منظورم وقتیه که خیلی حالش بد بود، این صداها بیشتر برام معنی پیدا می‌کردند؛ معنی زنده بودن شوهرم...
و حالا حاضرم همه‌چیز رو بدم تا یه بار دیگه قبل از خواب اون صداها رو بشنوم...
آخر سر، فقط همین اتفاقات کوچیک و پیش‌پا افتاده از زندگی‌تون یادتون می‌مونه...همین عیب و ایرادهای کوچیک که اتفاقا عزیزانتون رو براتون بی‌نقص جلوه میدن...پس به بچه‌های عزیزم می‌گم امیدوارم شما هم یه روز شریکی برای زندگی‌تون پیدا کنید که قشنگی عیب و نقص‌هاش براتون مثل ایرادهای پدرتون برای من باشه...