هورا بچه ها من برگشتم هورا. چی شد ؟ چرا کسی خوشحال نشد ؟؟؟؟ چرا هیچ صدای سوتی کفی چیزی نیومد ؟ چرا یکی وسط جمع گفت : خبرت بیاد ؟ چرا یکی تو دلش گفت ای چرخ کردت از زیر تریلی بیاد ؟ ناراحت مهم نیست . به هر حال اومدم با کلی خاطرات جالب که کم کم براتون مینویسم . اما یه چیز خیلی مهم بگم ، به خدا اینقدر همتون با معرفت هستین ، این قدر با محبت هستین ، اینقدر بزرگوار هستین ، که فقط میتونم بگم نمره ی ته کفش همتون هستم . از نمره ی 20 (احتمالا نمره ی کفش نازنین ) تا 56(نمره ی کفش اسی) . به خدا عجیب شرمنده ی لطفتون شدم . حقش بود میتونستم براتون داداش دیوونه ی بهتری باشم ولی به خدا شرمنده ی روی همتونم که توانم بیش از این نیست . 

بازم از تک تک تون واسه ی پیامهای محبت آمیزتون و اینکه تو مدتی که نبودم بازم تنهام نذاشتین بی نهایت متشکرم 

قلب

پ ن : بچه های وبلاگ نویس چون امروز خیلی خسته ام انشا الله از فردا شروع میکنم به سر زدن ، چون من معمولا وبلاگهای شما رو با دقت میخونم بهتر دیدم وقتی سر حالم بهتون سر بزنم .